قطع شدن اینترنت بین‌الملل یا اختلالات گسترده در شبکه جهانی، دیگر برای کاربران ایرانی یک اتفاق غیرمنتظره نیست؛ اما در عصر حاضر که هوش مصنوعی با تاروپود فعالیت‌های حرفه‌ای، تحصیلی و روزمره گره خورده، این محدودیت‌ها خسارات جبران‌ناپذیری به بهره‌وری و سرعت پیشرفت پروژه‌ها وارد می‌کند. ابزارهایی که تا چند سال پیش صرفاً جنبه سرگرمی داشتند، حالا به بازوهای اصلی برنامه‌نویسان، محتواسازان و پژوهشگران تبدیل شده‌اند و دسترسی نداشتن به آن‌ها، عملاً به معنای توقف بخش بزرگی از فعالیت‌های مدرن است. بسیاری از سرویس‌های پیشرو هوش مصنوعی در جهان مثل محصولات شرکت‌های OpenAI، گوگل و آنتروپیک، به دلیل وابستگی مستقیم به سرورهای خارجی، بلافاصله پس از محدود شدن دسترسی به شبکه جهانی از کار می‌افتند. این وضعیت، کاربران را در بن‌بستی قرار می‌دهد که نه ...